“Je verleden bepaalt niet je toekomst”

In april dit jaar maakte ik tijdens een ondernemersbijeenkomst kennis met Marit van Hunen uit Ridderkerk. Zij leidde een workshop waarin de boodschap was: Kom uit je comfortzone en ga voor je droom! Ik luisterde geboeid naar haar verhaal en ook al vertelde ze niet veel over zichzelf; ik voelde aan dat deze vrouw het nodige had meegemaakt en dat ze had moeten knokken voor het ondernemerschap, maar meer nog om te mogen zijn wie ze wil zijn.

Marit stond open voor een interview. Haar openheid trof mij toen ze haar aangrijpende geschiedenis vertelde. Maar bovenal was ik onder de indruk van haar moed en doorzettingsvermogen om te knokken voor haar eigen geluk en dat van haar gezin.

Lees hier haar bijzondere verhaal.

 

“Ik ben opgegroeid als vierde kind in een groot gezin van twaalf kinderen. We waren aangesloten bij een van de strengste religieuze bewegingen. Mijn vader werd zelf leider hiervan, splitste zich af van elke vorm van samenwerking en toezicht en vormde een eigen, zeer besloten gemeenschap. Wij namen onze intrek in een oude boerderij in een buurtschap bij Utrecht waar naast ons gezin al een groot gezin woonde.

Wereldvreemd

Wij vormden een sektarische omgeving waaruit we niet konden ontsnappen. We kwamen nergens. Ons leven bestond vooral uit bidden en werken op de boerderij. We werden blootgesteld aan praktijken die kinderen niet mee zouden mogen maken. Geweld en misbruik waren aan de orde van de dag.

Op mijn dertiende overleed mijn vader na een heftig ziekbed. Mijn jongste broertje was toen nog maar zeven maanden oud. We verhuisden toen ik vijftien jaar was naar Capelle aan de IJssel. Daar kregen we een voogd vanuit een plaatselijke kerk aangewezen.

Intensieve jaren

Pas op dat moment kwam ik in beeld bij de leerplicht ambtenaar. Die was verbijsterd dat zo’n groot gezin nooit was opgemerkt bij de instanties. Ik was compleet wereldvreemd toen ik op mijn vijftiende instroomde in de brugklas. Ik werd gigantisch gepest en enige eigenwaarde was mij geheel vreemd. Maar toch had ik mezelf voorgenomen te vechten voor een schooldiploma. Dat is toen uiteindelijk net niet gelukt. Vlak voor mijn examentijd stortte ik in. Ik kreeg de diagnose PTSS. In die moeilijke tijd ontmoette ik mijn eerste echtgenoot, zag een kans om te ontsnappen uit het moeilijke gezinsleven en trouwde op mijn achttiende jaar. Achteraf was dat geen verstandige keuze, want deze man was eveneens beschadigd en dat heeft zijn sporen nagelaten. We kregen twee kinderen. Uiteindelijk ben ik met de kinderen gevlucht uit deze situatie, gevolgd door een langdurige strijd om de kinderen. Ik raakte in een uitzichtloze situatie toen ik mijn kinderen door de onderlinge strijd vrijwel niet meer zag. De wil om nog te vechten verdween steeds verder naar de achtergrond.

Buitenkans

Na een jarenlange periode van een intens diep gat zonder hoop, ontstond juist op het dieptepunt, het besef en het geloof dat er een mogelijkheid moest zijn om tot herstel te komen. Er was een plan voor mijn leven en ik begon te beseffen dat ik juist met mijn bagage voor heel veel mensen van toegevoegde waarde kan zijn. Als ik kan herstellen, kunnen anderen dat ook. Op dat moment kwam het aan op een radicale, vastberaden keuze om het verleden achter me te laten en te bouwen aan een nieuwe toekomst. Niet lang daarna meldde ik mij bij het UWV. Op basis van mijn verleden was ik volledig afgekeurd, maar dat wilde ik veranderen. “Ik wil graag aan het werk,” zei ik tegen de medewerker. Die bekeek mijn dossier en keek mij onderzoekend aan. “Hier klopt iets niet. Je bent afgekeurd en hebt geen sollicitatieplicht. Wat doe je hier,” vroeg hij mij. “Dat kan kloppen, zei ik tegen hem. “Wat u daar leest, is hoe mijn situatie was. Maar dat is niet wat het gaat zijn. Mijn nieuwe leven gaat er nogal anders uitzien.”

‘Wat je denkt, is wie je bent’

Toen al merkte ik dat het veranderen van je denken, je overtuiging, de absolute stuurman is voor hoe het verder met je gaat. Er kwam positiviteit in mijn leven en een compleet commitment om er vol voor te gaan. Wat het ook kost.

De neiging om oude en destructieve patronen vast te houden kan sterke aantrekkingskracht uitoefenen. Maar het was het zo waard om voor mijn nieuwe overtuiging te vechten. Er waren veel mensen die ik moest leren vergeven, inclusief mezelf. Dit was een uitermate belangrijke sleutel naar herstel. In deze verandering kwamen de juiste mensen op mijn pad als wegwijzers en aanmoedigers.

Je bent slachtoffer zolang jij dat zelf toestaat. Het was een harde les om mijn slachtofferschap achter me te laten, verantwoordelijkheid te leren nemen voor mijzelf en mijn verleden te zien als goud voor de toekomst. Met mijn bagage begon ik de verantwoordelijkheid te voelen om een boodschap te zijn, en ook anderen te laten ervaren dat er altijd een weg vooruit is. Met het absoluut willen als voorwaarde bleek alles mogelijk te zijn: ‘Maak een hit van je shit…’

Uiteindelijk is mijn medisch dossier geheel blanco geworden. Na onderzoek ben ik geheel gezond verklaard. Vrij van de belemmerende diagnoses waarmee ik bestempeld was.

Lifecoach

De dossierhouder binnen het UWV stuurde mij door naar een re-integratiebureau. De manager hiervan hoorde mijn verhaal en zag mijn motivatie en potentie. Ik mocht een HBO-opleiding Coaching en Begeleidingskunde volgen. Een buitenkans. Ik at alle kennis op. Mogen leren was voor mij een van de grootste cadeaus. Aansluitend heb ik een baan aangeboden gekregen als Life Coach en heb mensen begeleid die behoorden tot de moeilijkste categorie cliënten binnen de sociale dienst. Mensen met meervoudige problematiek die nergens aan de bak kwamen moest ik binnen zes maanden naar stabiel vaarwater helpen en zo mogelijk klaar stomen voor een betaalde baan. Een loodzware opdracht, want ik coachte mensen die mij soms ook pijnlijk herinnerden aan mijn eigen geschiedenis. Ik vond het lastig als ik niet iedereen kon motiveren en soms mensen moest loslaten.

Effectieve Aanraking

Na een reorganisatie moest ik bij dit bureau weg. Op dat moment moeilijk, maar achteraf gezien is dat goed geweest vanwege de zwaarte van het werk. Kort daarna maakte ik tijdens een open dag kennis met Effectieve Aanraking. Een massatechniek die me heel erg aansprak. Het was voor mij een signaal mij hierin verder te ontwikkelen en uitgebreid te scholen. Eerst wellness gericht, later verder tot therapeut. Mijn start als ondernemer was een dankbare mijlpaal in mijn leven. Het maakte mij opnieuw duidelijk dat je afkomst niet je bestemming bepaalt.

Eigen praktijk

In de tussentijd ontmoette ik mijn huidige man en inmiddels zijn we al tien jaar gelukkig getrouwd. Het contact en de relatie met de kinderen is goed. Ze zijn geweldige, gezond functionerende jong- volwassenen geworden. In onze tuin kwam de praktijkruimte van ‘de Arendsvlucht’; Centrum voor Wellness, Coaching en Massagetherapie in Ridderkerk. Al direct na het openingsfeest was het superdruk. Ik kreeg aandacht in de lokale pers. Mijn persoonlijke verhaal werd bekend en dat trok ook mensen die zich hierin herkenden. Vier jaar lang heb ik met veel plezier deze mensen geholpen om verder te komen in het leven en prachtige resultaten mogen zien.

Nieuwe richting

Mijn ontwikkeling staat niet stil. Na een aantal jaren in dit werkveld actief te zijn wil ik mij ontwikkelen naar een nieuwe richting. Ik focus me op veranderkracht in het bedrijfsleven, organisaties en overheid.Ik stretch mijn comfortzone continu, want groeien is het mooiste dat je kunt doen. Het werkt aanstekelijk voor jezelf en voor anderen. Ik heb geleerd dat angst overwonnen wordt door erdoorheen te gaan. Ga het vooral doen. Ervaar dat er veel meer in je zit dan jezelf dacht. De uitkomst kan je zomaar erg verrassen. Hier spreekt een ervaringsdeskundige. Jij hebt een boodschap en de wereld wacht tot jij tevoorschijn komt en het lef hebt om jezelf te laten horen. Naast mijn eigen onderneming ben ik bestuursvoorzitter van stichting ‘Colours of Impact’, een organisatie die mensen in een achterstandspositie helpt naar zelfredzaamheid en het verwezenlijken van hun dromen en mogelijkheden. Ook hier staan mensen versteld van hun mogelijkheden, als ze ontdekken hoe waardevol ze zijn en dat ze wel degelijk betekenis kunnen geven aan anderen.

Koester je droom. Laat het niet meer los!

Kijk diep in je hart. Wat wil je het allerliefst. Waar ben jij helemaal op je plek. Koester die droom en laat het niet meer los, maar maak het waar. Het kan! Dat is mijn boodschap en ik weet dat ik die groter mag uitdragen dan alleen binnen mijn praktijkmuren. Ik ben ervan overtuigd dat dit gaat resulteren in mooie opdrachten en relaties.

In dit verhaal heb ik slechts een aantal high lights uit mijn leven verteld. Echter het belangrijkst is de boodschap van herstel, het richten van je overtuiging, en ongelimiteerde mogelijkheden wanneer jij ziet wat je waard bent.

Doe me een plezier en geloof dat het kan!

Reacties (3)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Verhaalkracht

Yvonne de Haan
Dr. Klinkertweg 21-27,
8025 BR Zwolle 
06-38897671
yvonne@verhaal-kracht.nl